چهارشنبه ششم مرداد 1389

افغانستان و وابستگی به کشورهای دیگر سازنده و مطلوب بنفع جامعه و یاه مخرب و نامطلوب؟؟؟


از دیرزمانی روابط میان کشورهاو ملتها وجود داشته وجامعه بشریت همه به همدیگر نیازمند هستند دربسیاری از موارد رابطه ها سازنده و سرنوشت سازبوده وبنفع همه  وموجب رشد وشکوفائی اقتصاد و صنعت وتکنولوژی برای پیشرفت و ترقی و رفاه وآسایش و امنیت وصلح برای ملتها بوده ولی متئاسفانه گاهی نه تنها سازنده وبه نفع جوانب مختلف بوده بلکه مشکلات زیادی را برای مردم جهان به وجود آورده که نتایج ان در  بسیاری جاه ها وبرای مردم خیلی ازکشورها بویژه کشورهای فقیر وضعیف عواقب دردناک و فاجعه آمیزی  را به همراه داشته است که این به سیاست کشورها و رهبران سیاسی آنها در زمانهای مختلف بستگی دآرد که چیگونه سیاستی را در قبال مردم خودش و سائر ملتها و کشورها  دنبال کنند. آیاه سازنده ومطلوب و بنفع بشریت در همه عرصه ها ویاه مخرب و نامطلوب برای جهانیان ؟ همیشه شعارها وبیانیه ها وگفته های سیاستمداران در ظاهر خوب وامیدوار کننده بوده و درآن حرف از انسان دوستی وکمک وهمکاری نمودن با یگدیگر برای رفاه وآسایش بشریت و حمایت از محیط زیست و کارهای خوب و مطلوب برای زندگی بهترجامعه بشریت و فقرزدائی ومبارزه با بیسوادی و... بوده ولی متئاسفانه خیلی از این شعار ها بیشتر جنبه تبلیغاتی داشته و دور از حقیقت و حتی فریبنده است. همیشه کشورها وملتهای ضعیف قربانی این سیاستهای دوگانه این سیاستمداران بوده و هست . در بسیاری کشورها و مناطق مختلف جهان نا امنی و نا هنجاری های زیاد وجود دارد کشورهای که  علاوه بر فقر اقتصادی جنگ و ترور و خشونت و افراط گرائی و... نیز در آنجاه وجود دارد و میزان بیسوادی درآن مناطق بیشتر از دیگر کشورها میباشد و افراد تحصیل کرده خیلی کم هستند نسبت به دیگر کشورهای توصعه یافته جهان. با کمال تئاسف باید بگویم که افغانستان نیز در ردیف همین کشورهایست که بدلیل وابستگی به دیگران قربانی سیاستهای چندگانه قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای میباشد بشمار میرود. از زمان استقلال افغانستان تا به امروز این کشور وابستگی شدیدی را در زمانهای مختلف به دیگر کشورها داشته و  متئاسفانه رهبران سیاسی و دینی در کشور ما بدون درنظر داشتن منافع ملی کشور در دراز مدت  کشور را بیشتر به کشورهای همسایه و قدرتهای منطقه ای و فرامنطقه ای و بعضی از مراکز به اصطلاح دینی و مزهبی که درحقیقت کارشان بجای ترویج درست دینی و مزهبی درست که درآن  صلح وبرادری و انسان دوستی میباشد بیشتر افراط گرائی و تفرقه افگنی میان مردم و ترویج ترور وخشونت  وتفکرات و عقائیدهای نادرست به افغانستان و جاه های دیگر صادر مینمایند نمودند که پیامدها و آثار این وابستگیها نه تنها برای  کشورما سودمند و درجهت بهبود وضعیت کشور نبوده بلکه زیانهای جبران ناپزیری را به استقلال سیاسی  و اقتصاد و امنیت و فرهنگ کشور و مردم ما وارد نموده است. وابستگی به دیگران یعنی خفت وخاری و قربانی شدن برای منافع دیگران وجنگ وخونریزی و ویرانی کشور و عقب مانده از جهان پیشرفته و فقر همیشه ضعیف وبدون ارآده  و...  این بهایست که افغانستان بخاطر وابسته بودن به دیگران تابحال پرداخته است.  کشورما درحال حاضر بیش ازهرزمان دیگری نیاز به افراد تحصیل کرده ومتخصص درعرصه های مختلف و همچنین آگاه از منافع ملی کشور و با روحیه ملی گرائی و وطن پرستی داشتن دارد تا بتوان در آینده کشور را از وابستگی بیرونی و دخالت ونفوض گروهای افراطی و تروریستی و همچنین دولت های که اهداف شان به بهانه کمک به افغانستان بیشتر تسلط یافتن به این سرزمین وبرای بدست آوردن امتیاز سیاسی و تحمیل سیاستها و خواسته های خودشان است نجات داد.  هیجگاه  وضعیت کشور ما تا زمانی که دیگران برسرنوشت ما مسلط باشند و آنها بجای ما برای مملکت ما تصمیم بیگرند وبرنامه ریزی کنند و پلانها طرح کنند بهبود نمی یابد و مشکلات هرروز بیشتر میشود .  ما باید مسائل را بخوبی درک کنیم که سرازیر شدن  هزاران تن اصلحه و بمب وتانک و دیگر ابزار جنگی توسط کشورها و گروهای مختلف خارجی درطول این سالها به بهانه کمک به افغانستان برای کودکان گرسنه سرزمین ما لقمه نان و جای برای استراحت و یا آرامش برای فردای آنها و یا کفش ولباس و خانه وسرپناهی برای زنان و مردان رنج کشیده این مرزوبوم نخواهد بود بلکه باعث افزایش یافتن جنگ ودرگیری و ویرانی و آواره گی و بدبختی خواهد بود .  تبلیغ و گسترش دادن تفکرها و عقائیدهای افراط گرائی دینی و سیاسی مخرب از جانب بعضی از کشورها و گروهای خارجی که در افغانستان دخالت دارند  نوعی دیگری از کمکها و همکاریهای  اینها درکشورما بوده وهست که مشکلات زیادی را ببارآورده در طول این سالها.  مردم ما باید این را بداند که سیاست کشورهای که در افغانستان دخالت دارد همیشه چندگانه بوده و درجهت منافع خودشان نه کمک به افغانستان.  اگر امروز ناامنی سراسر افغانستان را گرفته و اگر این کشور به بزرگترین تولیدکننده مواد مخدرجهان نام گرفته و اگر ترور وخشونت و تفکرها و عقائیدهای ضد بشری روزبروز بیشتر میشود همه اینها نتیجه سیاستهای نادرست و مخرب همین کشورها و سیاستمداران آنها که در افغانستان دخالت دارند میباشد.



نوشته شده توسط احمد حسینی در 1:0 |  لینک ثابت   • 

چهارشنبه بیست و دوم مهر 1388

مواد مخدر و یا امپراتوری نا مرئی که مبارزه با آن نیازمند همکاری همه جانبه تمام کشورهاست.

براساس گزارش سازمان ملل متحد در سال 2008 میلادی 3  تهدید اصلی وعمده که صلح) و

امنیت جهانی را تهدید میکنند ( 1موادمخدر 2جنایات سازمان یافته 3تروریسم دراشکال مختلف

مواد مخدرو یا امپراتوری نا مرئی یا دست نا مرئی یکی از این پدیده های شوم بشمار میرود.

امروزه تجارت مواد مخدر و سوء استفاده از آن یکی از مهمترین و اساسی ترین چالش های

سیاسی و اقتصادی و فرهنگی برای جامعه بشریت میباشد. مشکل بزرگ که راه حل آن بدون

همکاری صادقانه دولت ها و ملت های جهان به آسانی امکان پزیر نیست و نیازمند عزم اراده

جامعه بشریت است نه یک کشور ویا یگ ملت و گروه خاص.

طبق آمارهای جهانی تعداد افراد که بطور رسمی معتاد به انواع مواد مخدر است آمار ایشان

به بیش از 200 میلیون نفردر جهان میرسد که رقم بسیاربالایست وحداقل حدود 10میلیون نفر

هم در شبکه های بین المللی قاچاق مواد افیونی فعالیت میکنند که هرروزبرتعداد شان افزوده

میشوند. وهمچنین رقم بی سابقه در حدود 1500 ملیارد دلارچرخش مالی آن درسال برآورد

میشود که درآمد هنگفت و بزرگیست برای بعضی ازدولت های منزوی واکثرگروهای جدائ

طلب وتروریستی و افراط گر و باندها و تشکیلات های آنها و بعضی از سیاستمدارهای که

از این طریق هدف شان را دنبال میکنند.   و اما سرزمین که امروزه متئاسفانه  به بزرگترین

تولید کننده تریاک در جهان نام گرفته جای نیست جز کشورزیباه  و دوست داشتنی من یعنی

افغانستان عزیز. حدود 30سال است که افغانستان درگیرجنگهای متعدد بوده است. تجاوزات

ومداخله های کشورهای خارجی و جنگهای خانمانسوز داخلی طولانی مدت که کشور را در

یک  وضعیت کاملآ متفاوت از دنیای بیرونی قرار داده است. به  دلیل طولانی شدن جنگها

وناامنی ها نظام سیاسی و اقتصادی و اجتماعی و امنیتی کشورما کاملآ از بین رفته و مردم

کشورما در طول این مدت دشوارترین و تراژدی ترین فصول زندگی شان را سپری کردند.

به  دلیل نبود یک دولت مقتدرمرکزی در این دوران  و فراموش شدن افغانستان از طرف

جامعه جهانی و حمایت نشدن مردم این کشور جاه گرفتن عناصر وگروهای یاغی و تبهکار

افراطی مثل القاعده و طالبان و...  درخاک افغانستان کشت وتولید وتجارت تریاک رواج

یافته  و  روزبروز افزایش پیدا کرده  که هم اکنون این کشور به یکی از عمده  ترین تولید

 کننده مواد افیونی در جهان تبدیل شده است.  تصور میشد که بعد از حمله آمریکا وهمپیمانانش

به  خاک افغانستان و سرنگونی رژیم طالبان و پراکنده شدن عناصرو گروهای تروریستی مثل

القاعده و... وبا تشکیل دولت مرکزی جدید در افغانستان و با حضورنیروهای ائتلاف و آمریکا

برای پشتیبانی از مردم افغانستان و کمک به برقراری صلح وامنیت و بازسازی وایجاد اشتغال

در کشورما معضل کشت و تولید تجارت تریاک تحت کنترل درآمده وکاهش پیدا کند تادرآینده

این پدیده شوم متوقف گردد و مردم ستمدیده افغانستان بار دیگر بتوانند مثل دیگر کشورها برای

گزران زندگی روزمره شان شغل کار آبرومندانه و مشروع داشته باشند ولی متئاسفانه اینگونه

نشد و برعکس سالهای گزشته افغانستان نا امن تر و فقیرتر از گزشته و میزان کشت تریاک و

تجارت آن خیلی بیشتر از گزشته شده است.  ادامه دارد.    با آنکه نیروهای ائتلاف و آمریکاه

در افغانستان حضور فعال و گسترده دارد اما تا هنوز هیجگاه بطور جدی و قاطع مبارزه با این

پدیده شوم یعنی مواد مخدر صورت نگرفته و محدود اقدامات آنها بیشتر جنبه  تبلیغاتی داشته تا

مبارزه جدی و ثمربخش . در کشور افغانستان در سال 2004  در حدود 91 هزار هکتارزمین

زیر کشت تریاک بود که فقط  2 درصد زمینهای کشاورزی افغانستان را شامل میشد  و اما در

سال 2007 و 2008  حدود 20 درصد از زمینهای قابل کشت در کشور افغانستان زیر کشت

تریاک رفت که در حدود 93 درصد از مجموع  تولید تریاک جهان  معادل 8200  تن تریاک

در این کشور میباشد .



نوشته شده توسط احمد حسینی در 19:9 |  لینک ثابت   • 

جمعه دوازدهم تیر 1388

انتخابات ریاست جمهوری در افغانستان امیدها و آرزوهای مردم که معلوم نیست برآورده میشود یا... ؟

این روزها بحث انتخابات ریاست جمهوری آینده افغانستان چه در داخل و چه در خارج از محدوده جغرافیای این کشور بر سر زبانها افتاده و مردم افغانستان و جامعه جهانی و کشورهای همسایه و دیگر کشورهای که به هردلیلی در افغانستان به دنبال منافع خود شان هستند اوضاع کنونی افغانستان را به دقت زیر نظر گرفته...

نوشته شده توسط احمد حسینی در 2:27 |  لینک ثابت   • 

شنبه دهم اسفند 1387

مهاجرین افغانی در ایران چگونه زندگی میکنند ؟ و وضعیت زندگی آنها با دیگران چه تفاوتهای دارد ؟

ایران با داشتن حدود نهصد کیلومترمرز مشترک با افغانستان  با توجه به اینکه اشتراکات عمیق تاریخی

فرهنگی و همینطورهم زبانی ودینی بین دوکشور وجود دارد یکی ازاثرگزارترین کشورهای منطقه در  

مسائل افغانستان بوده که هم نفعهای از اوضاع نابسامان افغانستان بدست  آورده وهم ضررهای زیادی

را متحمل شده. ضررهای که دولت ایران در طول سالهای جنگ درافغانستان دیده در بسیاری ازموارد

بوده از جمله در مسائل امنیتی و سیاسی و اجتماعی هم اقتصادی. که یکی از آنها هجوم آوردن  صدها 

هزار پناهجوی افغانستانی به داخل خاک کشور ایران که بار سنگینی را بردوش اقتصاد ایران تحمیل

نموده است. ولی وجودهمین پناهجویان افغان علاوه برمشکلات که برای دولت ایران ومردم آن داشته 

نفعهای هم داشته که دولت ایران چیزی از آن نمیگوید و همیشه به  مهاجرین افغانی به عنوان مجرم و
 
قانون شکن نگاه میکنند وحتی در بسیاری ازموارد حقوق انسانی آنها را درنظرنمیگیرند و ناشایسته

ترین برخورد را به آنها میکنند بدون توجه به علت فرار آنها از افغانستان و دلیل اینکه در اینجاه پناه

آورده اند چیست؟ حقوق انسانی آنها را نادیده میگیرند. درجنگ ایران وعراق برای دفاع ازخاک ایران

افغانهای زیادی دوشادوش مردم ایران درجنگ شرکت نمودند وقربانی های زیادی هم در این راه دادند

وهمچنین پس از جنگ دربازسازی خیلی از شهرهاو کاردرکارخانه های رو به شیکست که بر اثرجنگ

طولانی مدت وازهم پاشیده شدن اقتصاد ایران این کشور بشدت آسیب دیده بود افغانها سهم بزرگی داشته

که بر هیج کس پوشیده نیست .  در ساخت وسازهای شهری وعمرانی که زمانی توسط حمله های کشور

عراق آسیب   دیده بود و یا از رونق ساخت وساز ایستاده  بود مردمان همسایه شرقی ایران  که همین

مهاجرین افغانی هستند نقش مهم را ایفاه کردند و آنچه را که صدام حسین و یارانش با موشک و توپ و

هواپیماه هدف حمله قرار داده بود مهاجرین افغانی دوشا دوش مردم ایران دوباره  ساختند و بازسازی

کردند و حال مردم ایران چگونه قضاوت میکنند ؟ جایگاه عراق کجاست ؟و جایگاه افغانستان کجاست؟

من بر این باور نیستم که همه افغانهای که در ایران زندگی میکنند قانون شیکنی نکرده اند و جرمی

مرتکب نشده اند و نمیشوند در هر جامعه انسانهای سالم و بزهکار وجود دارد و افغانها هم از این قاعده

مستثنی نیست اما نباید اشتباه یک شخص را به جامعه که در آن انسانهای مختلفی وجود دارد نسبت داد .

چرا قضاوت در باره مهاجرین افغانی بر مبنای حقیقت نیست؟  بطور مثال اگرکسی از مهاجرین افغانی

مرتکب اشتباه میشود از طریق رسانه ها و... طوری به آن ساخته وپرداخته میشود که مردم فکر میکنند

افغانها همه مجرم و بزهکار هستند و حال آنکه در میان آنها انسانهای خوب زیاد هستند.  چیگونه است

که حمله صدام حسین وارتش عراق به ایران که سبب کشته و مجروح شدن صدهاهزار انسان بی گناه و

تخریب و از بین رفتن شهرها و ... شدند  فقط یک صدام حسین مجرم شناخته شدند ودر حال که صدام

حسین فقط یکنفر بود و در جنگ هم خودش نبود ؟؟  و اما بر اثر اشتباه شخص از مهاجرین افغانی همه

افغانها حیسیت وآبروشان زیر سئوال میروند و برای این کار همه مهاجرین افغان باید تاوان سنگینی

بپردازند .  در کشور ایران مهاجرین از کشورهای عراق و... هم وجود دارند که در کمال آرامش زندگی

میکنند و هیج محدودیت برای شغل و تحصیل آنها وجود ندارد ولی افغانها که دارای بیشترین اشتراکات

تاریخی وفرهنگی و دینی وهم زبانی را با مردم ایران دارند در شرائیطی که کشورشان درچنین وضعیت

قرار دارد  اینگونه با آنها رفتار میشود .  بستن درهای مدرسه ها و دانشگاه ها برروی بچه های که

پدران آنها با دستهای پینه بسته شب و روز مشغول جارو کردن خیابانهای تهران و دیگر شهرهای ایران

و... هستند دور از انصاف است .  در پایان از هموطنان عزیزم  که در ایران هستند و این مطالب را

میخوانند خواهشمندم که به قوانین داخلی کشور ایران تا حد ممکن احترام بگزارند تا بخواطر اشتباه یک

شخص دیگر هموطنان ما مورد بی حرمتی قرار نگیرند . با تشکر














ادامه مطلب
نوشته شده توسط احمد حسینی در 17:23 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه بیست و یکم مهر 1387

القاعده کیست و چیطور فکر میکند و هدف آنها چیست ؟؟؟


سازمانهای تندرو و تروریستی چون القاعده و طالبان و... از کجا آمده اند ؟ و افگار آنها چرا اینگونه

خطرناک است که مردم جهان را به بهشت رفتن تشویق وترغیب میکنند ؟ چه افراد و گروهای هستند

که باورها وعقائید مثل القاعده دارند که برای فرستادن دیگران ورفتن خودشان به بهشت زندگی خود

ودیگران را بخطر می اندازد ؟ چرا این افراد اگر توانائیهای دارند برای بهبود بخشیدن وضعیت زندگی

خود ودیگر انسانها و همینطور جهان که ما درآن زندگی میکنیم تلاش نمیکنند ؟ در جهان امروزی که

ما درآن زندگی میکنیم میلیونها انسان در گوشه وکنار آن گرسنه هستند و به کمترین امکانات رفاهی

وآسایشی دسترسی دارند . فقر و تنگدستی و انواع بیماریها و بلایای طبیعی و... جان هزاران انسان

را در هر لحظه میگیرد یگ انسان آزاد چه مسئولیت دارد؟ کمگ و همکاری برای بهبود بخشیدن به

وضعیت کنونی انسانها و جهان که درآن زندگی میکنیم واحترام به حقوق وعقائید و باورهای خود و

دیگران ؟ ویا داشتن عقائید تند و افراط گرائی و ترویج و تبلیغ مرگ وترور و خشونت و بمب گزاری

وکشتن انسانها وویرانی شهرها و اماکن تاریخی و... برای رفتن به بهشت ؟

اگرخوب به ساختارسازمانهای تروریستی مثل القاعده و طالبان دقت کنیم متوجه میشویم که سران و

رهبران این گروها و همچنین کسانیکه از اهداف آنها حمایت و پشتیبانی میکنند تعدادی افراد تندرو

وافراطیون مزهبی که ادعای دین و مزهب دارند هستند که درواقع درک کافی از دین ومزهب ندارند

بلکه به انسانیت و قوانین آن و وظائیف که انسانها دارد آگاهی کافی ندارند و از دانش و... هم چندان

بهرمند نیستند. اینها دین را وسیله قرار داده اند برای تحمیل نمودن باورها و عقائید نادرست خودشان

وکشتن و نابودی انسانها و... داشتن اینگونه عقائیدهای خطرناک و تفکرهای خرافاتی که گروهای

افراطی مثل القاعده و طالبان و دیگر گروهای تندرو و همچنین تعدادی از آخوندها و ملاهای خرافاتی

که از دانش کمتری برخوردارند و دین را به درستی درک نکرده اند زندگی میلیونها انسان رادر کشور

عزیز ما افغانستان و دیگر مناطق جهان با خطر جدی مواجه نموده اند که پدیدهء تروریستی وحملات

انتحاری و بمب گزاری که باعث کشته و مجروح شدن هزاران انسان و بی احترامی و بی توجهی به

حقوق و عقائید وباور ها و خواسته های دیگران و تحریک و تشویق نمودن انسانهای نا آگاه از جمله

کودکان با وعده های واهی وبی اساس برای رفتن به بهشت و انجام حملات انتحاری و... از جمله

اقداماتیست که توسط این گروه های نادان وبی عاطفه که بوی ازانسانیت و وظائیف انسانیت نبرده اند

بنام دین و به بهانه اسلام انجام میشوند . در طول تاریخ و در میان ملل جهان ادیان و مزاهب مختلف

وجود داشته و دآرد که درهیج کدام کشتن انسانهای و حملات انتحاری و تروریستی و افراط گرائی که

منجر به دشمنی و خشونت در میان ملل جهان گردد تاکید نشده و تمامی رهبران ادیان مختلف یا همان

پیامبران هیجگاه پیروان خودشان را به افرط گرائی ودشمنی با سائر ملل توصیه نکرده اند بلکه تلاش

شان بر این بوده اند که بشریت در صلح و صفا و آرامش در کنار هم زندگی کنند به دور از هرگونه بی

عدالتی و نا برابری و تبعیض نژادی . و حال در باره کشور عزیزمان افغانستان باید بگویم که اکنون

که سالها جنگ و ویرانی و فقر و آوره گی و... مشکلات فراوان را برای مردم مظلوم افغانستان به

وجود آورده که بسیار دردناک و فاجعه بار بوده وهست و همچنین ما برای انکه درآینده بتوانیم کشور

آباد و آزاد و بدور از خشونت و جنگ داشته باشیم سعی کنیم که از گزشته های تاریک و پر از رنج

خود و هموطنان و همنوعان خودمان درس بیگیریم و برای براورده شدن خواسته ها وعقائید خود و

تحمیل آن بر دیگران زنده گی آنها را بخطر نیندازیم بلکه با داشتن هرگونه تفکر دینی و سیاسی و

هر زبان و گویش از هر قوم وملیت و مزهب که هستیم باید به حقوق و عقائید و باور های دیگران

احترام بگزاریم. سرزمین کهن وباستانی  افغانستان عزیز هزاران سال محل سکونت اقوام وملیتهای

مختلف بوده واست ما همه افغانستان را دوست میداریم این سرزمین زیباه و دوست داشتنی متعلق به

همه مردم افغانستان است ازهرقوم ونژاد و  با هرگونه باور دینی ومزهبی و هرتفکر سیاسی وگویش

وزبان و فرهنگ و... وظیفه همه ما است که برای صلح وآرامش در کشور خود و پیشرفت کشور در

عرصه های مختلف علمی و فرهنگی و اقتصادی و بازسازی که برای کشور ما ومردم آن آرامش و

رفاه و آسایش و امنیت به بار بیاورد توجه جدی داشته باشیم وتلاش کنیم . مردم افغانستان شایسته

بهترینهاست . با تشکر

نوشته شده توسط احمد حسینی در 1:26 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه پانزدهم اردیبهشت 1387

حملات انتحاری و پدیدهء زشت تروریست شایسته مردم خوب افغانستان نبوده و نیست.

گرچه سرزمین افغانستان کنونی در طول تاریخ شاهد فراز و نشیب های فراوان بوده و...
نوشته شده توسط احمد حسینی در 1:16 |  لینک ثابت   • 

پنجشنبه هشتم فروردین 1387

نوروز جشن شادمانی و خوشی با قدمت هزاران سال...

نوروز ای عید باستانی تو یادگار ازمردمان شرقی باقدمت هزاران سال

ای جشن با شکوه و ای بهار طبیعت و فصل روئیدن سبزه و گل لاله و

سنبل بردشت و صحرائ سرزمین من افغانستان عزیزتو یاد آور ونشان

از فرهنگ و تمدن کهن مردمان آریائ در این خطهء زیباه بوده و هستی

مقدمت مبارگباد...

ایام با شکوه عید باستانی نوروز و سرآغاز فصل زیبائ بهار طبیعت را به

تمامی کسانیکه این عید تاریخی را جشن میگیرد و به آن احترام میگزارد

درهرجاه که هستند و همچنین هموطنان خوبم در هرکجاه که هستند از

صمیم قلب و با یگ دنیاه احساس دوست داشتن تبریگ میگویم و سال

خوب و خوش و سراسر صلح و صفا و صمیمیت و رفاه و آرامش برائ

همگی آرزومندم.

اما در مورد  جشن نوروز باید  بگویم اینکه مراسم جشن نوروز از هزاران

سال پیش تاکنون باوجود تحولات فراوان درمیان مردم ایران افغانستان و

همینطور تاجیکستان و... مرسوم بوده که در قبال خود سنتها و عنعنات

های داشته و داردکه نشانه های ازآن با وجودتحولاتهای فراوان هنوز در

این خطهء تاریخی وبزرگ پا برجاست. گویند نوروز سابقهء بسیارتاریخی

دارد .از زمان جمشیدشاه و یا یماه پادشاهء چهارم پیشدادیان که هزاران

سال پیش در بلخ باستان برتخت می نشست هرسال در اول ماه حمل

یاهمان فروردین پرچم های سفید را به مناسبت روزنوروز و بهار طبیعت

در بلخ باستان برپاه میکرد و این ایام را جشن میگرفتند که هنوز هم در

کنار جشن و... در دیگرمناطق هرسال درشهر مزار شریف یا همان بلخ

باستان پرچمی به اسم جهندهء سخی باشکوهء فروان برپامیگرددمردم

این روزها را جشن میگیرد که در افغانستان عزیز به میلهء گل سرخ هم

معروف است . امیدوارم مردم خوب این مرز وبوم درصلح و صفاه وامنیت

وشادمانی در کنار همدیگر هرسال این سنت دیرینه را هرچه  با شکوه

تر جشن بیگیرند و خوش باشند .
نوشته شده توسط احمد حسینی در 23:38 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه چهاردهم بهمن 1386

همدیگر را دوست بداریم و به حقوق یگدیگر احترام بگزاریم.

ای انسان ای دوست مهربان ای بهترین توبیاه و به انسانیت وفا کن و به خودت وهمنوعت کمگ کن

و به حقوق دیگران احترام بگزار و خوبی کن و از صلح و دوستی و محبت و عشق حمایت کن و به

نفرت و نژاد پرستی و جنگ و خشونت و فقر و بی سوادی مبارزه  کن تا جهان ما همچون گلستان

زیباه که در آن  گلهای رنگارنگ بهاری در کنار هم وجود دارند محل زندگی خوب و امن 

 و مناسب برای ما و نسلهای بعداز ما باشد.  باتشکر.


ادامه مطلب
نوشته شده توسط احمد حسینی در 1:30 |  لینک ثابت   • 

شنبه هفدهم آذر 1386

موسیقی پیام عشق و محبت و دوستی انسانها نسبت به همدیگر و به آنچه را که دوست میداریم.

یکی از با ارزش ترین و زیباه ترین هنر انسانها موسیقی میباشد که ازدوران زندگی انسانهای نخست تابه حال با

آنکه تحولات زیادی درآن به وجود آمده است اما بشریت را همراهی نموده و احساسات و پیام دوستی وعشق

محبت آدم ها را به همدیگر و جامعه و وطن و زیبائی و آنچه را که انسان دوست میدارد و به آن علاقمند است

انتقال میدهد. در واقع موسیقی قلب ها را به هم پیوند میدهد و فرهنگ ها را با هم نزدیک میکند و دوستی و

صلح و شادمانی را به بشر خسته از جنگ و خشونت و جدائی و بی عدالتی و... به ار مغان می آورد. به گفته

دانشمندان موسیقی یکی از بزرگترین نیاز آدم ها به شمار میرود و خیلی از ناراحتی های روحی و عصبی و...

را که خیلی از مردم جهان به آن گرفتار هستند میتوان با موسیقی معالجه کرد. در میان مردم جهان انواع سازها

و نواها و آواز و موسیقی وجود داشته و دارد که در واقع هرکدام معرفی کنندهء فرهنگ وتاریخ و زندگی

بخشهای مختلف مردم جهان در جای جای این جهان پهناور است که هر یک در نوع خود بهترین بوده و میباشد.

چه در گزشته و چه در حال حاضر جدا از دنیای سیاست و اختلافات و مشکلات و کشمکشهای سیاسی و

مزهبی و همچنین سلیقهء که در بین ملل جهان وجود داشته و دارد اما به دور از همهء اینها موسیقی همیشه

پیام عشق و خوبی ها و دوست داشتن و امید به زندگی را به انسانهای عاشق و خوب رسانیده است.

اگر بتاریخ پر فراز و نشیب هنر موسیقی دقت کنیم می بینیم که اساس و بنیاد انواع سازها و نواها و آوازهای

که چه در گزشته و چه در حال حاضر به وجود آمده و درحال گسترش است در بین ملل جهان همان موسیقی

و سازهای سنتی و فولکلوریک محلی بوده است که توسط هنرمندان محلی در دوران های مختلف در گوشه و

کنار جهان کشف و ساخته شده اند برای شادمانی و خوشحالی جامعه بشریت که باید قدرش را بدانیم و

نگزاریم این آثارهای با ارزش بدست فراموشی سپرده شوند. و اما در سرزمین زیبای ما افغانستان عزیز با

وجود انکه انواع سروده ها و سازها و نواهای موسیقی زیبا و دلنشین در میان مردم این سرزمین وجود داشته

است ولی متئاسفانه در سالهای اخیر این ترانه ها و موسیقی ها و نواهای زیبای سنتی و محلی تقریبآ رو به

فراموشی است که یکی از عوامل که باعث فراموش شدن این آثار گرانبها بوده است در طول تاریخ عقائید و

نظرات رهبران کوچک مزهبی نا آگاه و بعضی از حاکمان و اربابان محلی که هیج اطلاع از دین و... نداشته اما

با روشها و باورها و عقائید دور از حقیقت خود که میگفتند موسیقی حرام است و گناه دارد و... باعث فراموش

شدن خیلی از سازها و نواهای قشنگ محلی که هرکدام نشان از فرهنگ و تاریخ و هنر بخشهای مختلف

کشور عزیز ما افغانستان است بوده اند که هنوز هم متئاسفانه در بین مردم ما این عقائید وجود دارد که این

برای نسلهای آینده مملکت ما عواقب خوبی نخواهد داشت.

ما باید از گزشته درس بگیریم و نگزاریم که عقائید کورکورانه و دور از حقیقت که افراد نا آگاه و افراطی که با

موسیقی و ساز و آواز به بهانهء دین و... ازین پس آثار و نواهای محلی و ملی کشور عزیز ما را سرکوب کنند و

بدست فراموشی بسپارند.  همچنین ما باید از  هنرمندان و استادان و نوازندگان و خواننده گان آواز و موسیقی

کشور مان حمایت کنیم و به آثار آنها توجه جدی داشته باشیم و حتی با گوش دادن آثار آنها از فراموش شدن

آن جلوگیری کنیم آنها از دل و جان و برای زنده ماندن عشق و محبت و دوستی در میان مردم رنج دیدهء کشور

ما افغانستان عزیز موسیقی ساختند و آواز خواندند و میخوانند.  در حقیقت شناخت و زنده ماندن هر ملت تاریخ

و فرهنگ و ادبیات آن هست  پس در حفظ و گسترش آن کوشش کنیم تا دیر نشده.  با تشکر.

ادامه مطلب
نوشته شده توسط احمد حسینی در 11:17 |  لینک ثابت   • 

یکشنبه بیست و پنجم شهریور 1386

بنی آدم اعضاء یگدیگرند که درآفرینش ز یگ گوهرند.




برای من وطن دوستی و انسان دوستی هردو یک چیز است. من از آن جهت وطن دوست هستم که انسانم و به انسانیت و

وظائیف آن تا جای که بتوانم پای بندم. وطن دوستی من اختصاصی نیست. من نمیخواهم برای خدمت به افغانستان و

مردم آن به دیگر کشورها و مردمان آنها آسیب برسد. اما باید قبول کنیم که مردم افغانستان هم جزو از جامعهء بزرگ

جهان هستند و حق زنده گی خوب و مرفع مثل دیگر ملل جهان را دارند. افغانستان سالهاست که گرفتار جنگهای خانمان

سوز و ویرانگر بوده است و ادامه این جنگها باعث شده که تمام ثبات سیاسی و اقتصادی و فرهنگی این کشور تقریبآ از

بین رفته است. فرار صد ها هزار نفر از افغانستان به دیگر ممالک جهان و... در نهایت تبدیل شدن سرزمین افغانستان به

میدان مناقشات سیاسی بین کشور های دیگر و همچنین جایگاهء امن برای فعالیت باند های مافیای و گروهای افراطی و

تندرو بین المللی. در حقیقت مردم افغانستان عزیز چه در داخل و چه در خارج از افغانستان بعنوان بازیچهء برای دنبال

کردن هدف سیاسی و بدست آوردن امتیاز بیشتر برای کشور های همسایهء افغانستان و دیگر ابرقدرتها تبدیل شده اند.

برای من و دیگر هموطنانم از اینکه میگویند افغانستان بزگترین تولید کنندهء مواد مخدر است بسیار مایهء شرمساری و

خجالت است در برابر مردم جهان. برای من که در کشور همسایه و هم فرهنگ خودم مهاجر هستم دیدن جوانهای معتاد

و از هم پاشیده شدن هزاران خوانواده و مرگ صدها هزار نفر و یتیم و بی پناه شدن هزاران زن وکودک که بر اثر مواد مخدر

اتفاق می افتد بسیار رنج آور است. ما نباید فراموش کنیم که از وجود مواد مخدر که در افغانستان کاشته میشوند ولی

حمایت کننده ومسبب آن در بیرون از مرزهای افغانستان هستند بیشترین صدمه را مردم این کشور دیده اند: شاید اگر

سیاستهای دوگانهء کشور های که در افغانستان دخالت دارند یکی بود وآن هم درجهت کمک واقیعی به افغانستان و به

مردم آن بود دیگر نیازی به کاشتن تریاک و مهاجرت میلیونها انسان به دیگر کشورها وبار سنگینی بردوش اقتصاد آنها و

دیگر مشکلات که از این ناحیه به وجود می آیند نبود. ما نباید فراموش کنیم که امروزه در کشورهای همسایهء مان با

وجود حسن همجواری و مشترکات فراوان که داریم افغانها مورد توهین و تحقیر و ضرب و شتم فراوان قرار میگیرند و به

آنها بی احترامی های زیادی صورت میگیرند و آن هم توسط مسئولین عالیرتبهء این کشورها: من خودم شاهد این بودم

که در یکی از اداره های دولتی کشور همسایهء مان و آن هم در بخش روابط بین الملل یکی از عالیرتبه ترین مسئول آن

میگفت من وطن پرست هستم من با بودن افغانها در کشورم مخالف هستم نباید به اینها رحم کنیم اینها باید همه بمیرند

باید افغانها را جمع کنند و در چاه بریزند و آتش بزنند اینها توضیع کنندهء مواد مخدر درجهان هستند و نباید زنده بیمانند: آیاه

این برخوردها و طرز فکرها شایستهء انسان متمدن امروزی هست؟؟؟ برای من خیلی دردناک است که میبینم هموطنان

مظلومم در چنین شرائطی برای بدست آوردن لقمهء نان برای زنده ماندن خود و بچه هایشان راهء غربت و مهاجرت را در

پیش میگیرد و تن به هر کاری سخت و طاقت فرسا میدهند و انواع فشارها و توهین ها وتحقیر و سختی ها را تحمل

میکنند و آن هم درغربت مگر چه گناهی کرده اند؟ البته برای من غیر قابل تحمل است که میبینم ومیشنوم که براثر مواد

مخدر که میگویند عمده ترین تولید کنندهء آن وطن من افغانستان میباشد هر روز هزاران انسان بی گناه در سراسرجهان

در دام این بلای وحشتناک خانمانسوز گرفتار میشوند و میمیرند..

نوشته شده توسط احمد حسینی در 0:25 |  لینک ثابت   • 
مطالب قدیمی‌تر